Bergbeklimmen

Liefhebbers van deze sport zullen merken dat tal van rotswanden in verschillende delen van het land voor vrij klimmen geschikt zijn. In het Nationaal park Paklenica zijn wel meer dan 400 routes, voor alle niveaus. Bij Baska, op het eiland Krk, en in Brela, vlak bij Makarska aan de Dalmatische kust, is het mogelijk zee en bergen te combineren bij heerlijk warm weer. De rotswanden verschillen qua moeilijkheidsgraad, maar zijn gewoonlijk het hele jaar door toegankelijk. In de herfst en de winter moeten klimers echter op hun hoede zijn voor de harde bora-wind (Bura), die het klimmen extreem moeilijk maken.

De berggebieden van Kroatië zijn voornamelijk karstgebergten. Dit zijn gebergten waar de bodem in hoofdzaak uit zacht kalksteen bestaat en hierdoor zijn in de Kroatische bergen prachtige karstlandschappen ontstaan. Dit soort landschappen kunt u ook aantreffen in bijvoorbeeld België - denk aan de grot¬ten van Han -

Specifiek aan een karstgebied is dus het zachte kalkgesteente in de bodem. Onder invloed van water erodeert dit snel, zodat er grillige kloven, grottensteiseis met druipsteenformaties, verzakkingen in het landschap (dolines, ontstaan door instorting van poreuze bodemlagen eronder), ondergrondse rivieren en meer van dit soort 'karstverschijnselen' ontstaan. Karstgebieden ontlenen hun naam aan het wereldberoemde klassieke Karstgebied, dat voor het grootste deel in Slovenië ligt en voor een kleiner deel in Kroatië en Noordoost-Italië; in het Sloveens en Kroatisch heet het gebied Kras. Het kalkgesteente is hier zo zacht dat rivier- en regenwater er in enkele miljoenen jaren een reusachtige ondergrondse gaten kaas van hebben gemaakt.

Doordat het als eerste kalksteengebied zo uitgebreid bestudeerd werd én omdat het zo archetypisch is, worden vergelijkbare kalksteengebieden elders in de wereld 'karstgebied' genoemd. Ter onderscheid wordt het ex Joegoslavische kalksteengebied de 'klassieke Karst' genoemd, met een hoofdletter K dus.

Voor speleologen is het misschien een interessant iets dat Karstgebergte, maar voor de Kroatische boeren in het gebied is het helemaal niet leuk. Landbouw in dit soort kalksteengebieden is namelijk erg moeilijk. Regenwater zakt veel te snel weg in de poreuze bodem, zodat water delen van het jaar (vooral 's zomers) een schaars goed kan zijn, ondanks de vele bronnen, stroompjes en rivieren die her en der in en uit de bodem komen en ondanks het feit dat er jaarlijks heel wat hemelwater naar beneden komt.

Kroatie bestaat voor 40% uit bergen, die een hoogte bereiken van bijna 2000 meter. De hogere hellingen fungeren als weidegrond voor schapen en koeien.

De berggebieden van Kroatië zijn voornamelijk karstgebergten. Dit zijn gebergten waar de bodem in hoofdzaak uit zacht kalksteen bestaat en hierdoor zijn in de Kroatische bergen prachtige karstlandschappen ontstaan. Dit soort landschappen kunt u ook aantreffen in bijvoorbeeld België - denk aan de grotten van Han.

Specifiek aan een karstgebied is dus het zachte kalkgesteente in de bodem. Onder invloed van water erodeert dit snel, zodat er grillige kloven, grottensteiseis met druipsteenformaties, verzakkingen in het landschap (dolines, ontstaan door instorting van poreuze bodemlagen eronder), ondergrondse rivieren en meer van dit soort 'karstverschijnselen' ontstaan. Karstgebieden ontlenen hun naam aan het wereldberoemde klassieke Karstgebied, dat voor het grootste deel in Slovenië ligt en voor een kleiner deel in Kroatië en Noordoost-Italië; in het Sloveens en Kroatisch heet het gebied Kras. Het kalkgesteente is hier zo zacht dat rivier- en regenwater er in enkele miljoenen jaren een reusachtige ondergrondse gaten kaas van hebben gemaakt.

Doordat het als eerste kalksteengebied zo uitgebreid bestudeerd werd én omdat het zo archetypisch is, worden vergelijkbare kalksteengebieden elders in de wereld 'karstgebied' genoemd. Ter onderscheid wordt het ex Joegoslavische kalksteengebied de 'klassieke Karst' genoemd, met een hoofdletter K dus.

Voor speleologen is het misschien een interessant iets dat Karstgebergte, maar voor de Kroatische boeren in het gebied is het helemaal niet leuk. Landbouw in dit soort kalksteengebieden is namelijk erg moeilijk. Regenwater zakt veel te snel weg in de poreuze bodem, zodat water delen van het jaar (vooral 's zomers) een schaars goed kan zijn, ondanks de vele bronnen, stroompjes en rivieren die her en der in en uit de bodem komen en ondanks het feit dat er jaarlijks heel wat hemelwater naar beneden komt.

In het binnenland van Kroatië zijn veel bergen die zich goed lenen voor deze Bergsport. De bekendste en favoriete bergen zijn het Velebit massief, Cicarija-keten en het Gorski Kotar-massief. De markeringen van de paden zijn internationaal en worden onderhouden door de plaatselijke bergsportverenigingen. Uiteraard is er ook een reddingsdienst voor noodgevallen aanwezig. Het telefoonnummer hiervan is: 01-4824142.