 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
Ongetwijfeld is Dubrovnik de toeristische topper aan de Adriatische kust. Een unieke vorm en ligging kenmerken deze stad in Zuid-Dalmatië. De schrijver Bernard Shaw zei het met andere woorden: 'Zij die een paradijs op aarde zoeken, moeten naar Dubrovnik gaan en zullen het vinden'. De stad ontving, als één van de eerste steden in Europa, de hoge onderscheiding 'gouden medaille van Europa voor bescherming van cultuurmonumenten'. Torens, bastions en stadsomwalling zorgen voor een middeleeuwse sfeer. Huizen, paleizen, kerken en kloosters worden op een vooruitspringende rots in zee omsloten door de twee kilometer lange vestingmuur. Binnen deze muur vindt u een labyrint van straatjes en steegjes en ondanks de voetgangersdrukte op de hoofdstraat (Placa) blijft de stad een waar openluchtmuseum. Behalve de pracht van Dubrovnik zal zeker ook de schitterende omgeving de schrijver Shaw tot bovenstaande uitspraak verleid hebben. Het eigenlijke Dubrovnik omvat verder het schiereiland Lapad met zijn residentiële wijken en vele luxehotels en de Elafiti-eilanden (Sipan, Lopud, Kolocep, Olipe, Tajan en Jaklan). Deze eilanden liggen ten noorden van Dubrovnik en zijn per boot te bereiken. Er zijn slechts drie van de eilanden bewoond (Sipan, Lopud en Kolocep). De eilanden worden gekenmerkt door de prachtige dennen en cipressen bossen en de eilanden hebben prachtige baaien en stranden. De eilanden waren een geliefde bestemming van de aristocratie van Dubrovnik, die er verscheidene villa's bouwden. Veel van de aanwezige kerken, voorzover niet verwoest, dateren uit de pre Romaanse periode. Van het najaar van 1991 tot mei 1992 was Dubrovnik het doelwit van zware beschietingen door de Serviers. Voor diegene deze de tragische Tv-beelden zagen, kunnen we direct geruststellen: Dubrovnik is er nog steeds, mooier dan ooit, en nauwelijks is er nog iets te merken van de toen aangebrachte schade. Sommige gebouwen in de zijstraatjes zijn nog beschadigd, maar doordat de luiken dicht zijn, merkt men er niet veel van. Onder de beschieting hadden het meest te lijden de speciale, oranjerode klei dakpannen. Gelukkig zijn deze allen weer hersteld (zie verder).Voor de restauratie van Dubrovnik werd na de oorlog een commissie opgericht bestaande uit technische experts van de UNESCO, Oostenrijk, Frankrijk, Duitsland en Italië, aangevuld met vertegenwoordigers van het Kroatische Ministerie van Cultuur en Onderwijs en van het plaatselijke comité voor de heropbouw van Dubrovnik. Het grootste en meest dringende probleem waren de eerder genoemde speciale dakpannen, speciaal door de kleur en ook door de vorm. Na veel overleg en lang zoeken vond men 2 fabrieken die de taak aankonden, één in zuidwest Frankrijk en één in Slovenië. De daken zijn nu hersteld (goed te zien van op de wallen), maar het valt toch op dat de kleur van de nieuwe pannen, danig opvalt t.o.v. de oude. Maar de tand des tijds zal vermoedelijk wel zijn werk doen. In de stad vind je enkele hotels, maar de grote toeristenhotels liggen zowat 15 km van de stad langs de zogenaamde Dubrovnik-Rivièra. Geschiedenis Dubrovnik Ressorteerde onder het Byzantijnse rijk van de 7de tot de 12de eeuw en heette toen Ragusa. Het werd als Ragusium gesticht in de 7e eeuw na Chr. door Romeinse vluchtelingen die op de vlucht waren voor oprukkende slaven. Dubrovnik's geschiedenis begint dus in de 7de eeuw wanneer de Barbaren de Romeinen uit Epidaurum, thans Cavtat, verjagen. De inwoners vluchten naar een rotsachtig schiereiland van het vasteland gescheiden door een smalle waterweg. Later veranderde de naam in Dubrovnik genoemd naar het Kroatische dubrava, wat 'steeneik' betekent. De nederzetting bestond uit 2 delen gescheiden door een kanaaltje, wat nu de geplaveide Placa is. In 1205 kwam Dubrovnik onder het gezag van Venetie en zou dit gedurende de volgende 150 jaren blijven. Dit duurde tot 1358 toen het onder Hongaars bestuur kwam. In de 1382 ontstond uit het expanderend Dubrovnik de 'Respublica Ragusina' dat zich uitstrekte van Ston tot Cavtat. De stad werd zo machtig dat ze een eigen vloot van meer dan 500 schepen kon opbouwen voor de zeehandel met Egypte, Syrië, Sicilië, Spanje, Frankrijk en later ook met Turkije. Dubrovnik was eeuwen lang een centrum van vrede en voorspoed en kende een buitengewone ontwikkeling van de kunsten en wetenschappen. In 1526 erkende Dubrovnik het gezag van de Turkse Sultan, en werd jaarlijkse belasting aan hem betaald. De Turkse overheersing duurde tot het begin van de negentiende eeuw. Jammer genoeg ging veel van de renaissance kunst en architectuur die Dubrovnik rijk was verloren door een dramatische aardbeving in 1667. Gevolg: 5.000 doden, en enkel het Sponza Paleis en het Rector's Paleis overleefden de tragedie. In 1806 marcheerden Napoleon's troepen in Dubrovnik en maakte een einde aan de republiek. Door het Weens Congres van 1815 werd Dubrovnik ingelijfd bij Oostenrijk en maakte daardoor tot in 1918 deel uit van het Oostenrijks-Hongaars Rijk. Net zoals het tegenwoordig met Venetië het geval is, put Dubrovnik tot op heden zijn voornaamste inkomsten uit het toerisme. Lange tijd is Dubrovnik een belangrijk schakelpunt geweest tussen de Romaanse wereld en de Slavische wereld. Na de eerste wereldoorlog werd Dubrovnik Joegoslavisch onder koning Petar I. In de tweede wereldoorlog werd Dalmatië door de Italianen bezet. In 1943 maakten zij er een koninkrijk Kroatië van. Na de oorlog werd de stad een onderdeel van de republiek Kroatië, een deel van de federatie Joegoslavië, Na de dood van Tito viel Joegoslavië uiteen. Kroatië verklaarde zich in 1991 onafhankelijk. Tijdens deze strijd heeft de stad veel te lijden gehad onder de beschietingen van 1991 en 1992 door de Serviers. Terug naar boven |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
