 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
In Kroatië wordt een onderscheid gemaakt tussen nationale- en natuurparken. De nationale parken (8 parken) worden zo min mogelijk ingericht, terwijl in de natuurparken nog wel eens een bankje of wandelroute wordt uitgezet.  Nationaal Park Brijuni | Virgin Beauty Islands - De Brijuni eilanden (14 eilanden) zijn vol met natuurlijke rijkdommen, archeologische voorwerpen en culturele historische rijkdommen. De oppervlakte bedraagt ongeveer 2.700 Ha en er zijn hele mooie vakantie plekken, kuuroorden en de residentie van de president. Het klimaat is mild. De eilanden zijn gelegen in het zuidwesten van de Istrische kust, gescheiden van het vasteland door het Fazana kanaal. Deze eilandengroep bestaat uit twee groter en twaalf kleinere eilanden langs de westkust van Istrie.
Een groepje van 14 eilanden in de Adriatische Zee vormen samen het Brijuni nationale park. Vele miljoenen jaren geleden, toen in dit deel van Istrië nog dinosaurussen rondliepen, maakte het deel uit van het Kroatische vasteland. De sporen van deze voorhistorische dieren zijn nog op het hoofdeiland terug te vinden, met name bij Ploce, waar de voetafdrukken van 'Igvanodon' (iguanodon, een rechtoplopende, ongeveer 10 meter hoge archosauriër), weinig aan de fantasie overlaten. U kunt er niet heen, het gebied is voor het grote publiek gesloten. Er zijn echter nog tal van andere redenen om Brijuni te bezoeken. Het Fazanakanaal wordt vanuit de gelijknamige plaats op vrijwel elk uur van de dag met een ferry overgestoken. Vele touroperators bieden dagtrips aan naar Veil Brijuni, het hoofdeiland van de gelijknamige archipel met Brijuni als 'hoofdstad'. In de eerste plaats gaat het om een natuurgebied, in de tweede plaats is het een belangrijke archeologische vindplaats. In de laatste plaats, die de vorige twee dreigde te overvleugelen, was het een vakantieparadijs voor beter gesitueerden, koninklijke families en anderen die genoeg geld hadden om de natuur ongestraft schade aan te brengen. Het staat bekend als exclusief conferentieoord en als bestemming voor dagjesmensen die het onder begeleiding van een gids of op eigen gelegenheid te voet of per fiets kunnen bekijken. Er rijdt ook een elektrisch aangedreven treintje over het hoofdeiland. De gehele archipel is autovrij.  De legende vertelt dat de Schepper de bedoeling had om door Brijuni de mensheid aan het paradijs te herinneren. Na de zondeval koos hij daarvoor deze plek uit. Natuurlijk kwam de duivel achter dit plan maar de Schepper zond een legertje engelen om de invloed van de duivel te minimaliseren en nog steeds worden op de toppen van de golven in het kanaal van Fa¸ana engelen waargenomen die de eilandengroep beschermen. Iedereen kan dit waarnemen tijdens de periode waarin kwade winden (bora) de eilandengroep bedreigen.
In 177 v. Chr. namen de Romeinen bezit van de eilanden en toen al werden er buitenverblijven gebouwd voor welgestelde Romeinen. In 1893 gingen de eilanden over in particuliere handen. Paul Kupelwieser werd eigenaar van de met malaria besmette eilanden. De Berlijnse bacterioloog Robert Koch bestreed de malariamug met succes waarna er een exclusieve ontmoetingsplaats van gemaakt werd voor de machtigen der aarde. Dat lukte zonder al te veel inspanning. Na de Eerste Wereldoorlog raakten de luxueuze onderkomens in verval en bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog deden de rest.  In 1947 bezocht Tito de eilandengroep en besloot de traditie in ere te herstellen, u vindt er luxehotels, golfcourses en tennisbanen. Natuurlijk ontbreken de uitgebreide voorzieningen om er in alle rust (of in het geheim) te vergaderen niet. Het werd gesloten voor het toerisme en het vormde lange tijd het exclusieve buitenverblijf van Tito. Bij uw bezoek aan de archipel kunt u zich een aardige voorstelling maken in welke (altijd ontkende) weelde Tito hier geleefd moet hebben. Hij verbleef er gemiddeld 6 maanden per jaar en ontving er tal van gasten onder wie de vroegere koning en koningin van België: Boudewijn en Fabiola en de vroegere koningin van Nederland: Juliana. In het museum kunt u daar gedetailleerd kennis van nemen. De nationale vlaggen van de staatshoofden die hij er officieel ontving sieren één van de wanden in het museum. Vreemd genoeg ontbreekt de vlag van Duitsland, hoewel voormalig bondskanselier Willy Brandt er een veel geziene gast was. Hij kwam echter nooit als staatshoofd, steeds als persoonlijke vriend van Tito, die vele illustere vrienden en vriendinnen in zijn buitenhuis ontving.
Meer informatie: Kroatische website Tel: 052 525 888 fax: 052 521 367  Nationaal Park Mljet | Deze eilandengroep ligt ten zuidoosten van Dubrovnik en men noemt Mljet het groene eiland. Het is een eiland die verloren is in de open zee, ook is het moeilijk het eiland te bereiken. Op dit eiland zijn verschillende zoutwater meren met elkaar verbonden, er zijn veel grotten op dit eiland. Ook heeft het een bijzondere historische culturele erfenis. Het park is gelegen in het noord westelijke gedeelte van het Mljet eiland, wat ten westen van Dubrovnik ligt, dus in het zuiden van Kroatie. Om het park te bezoeken moet men in het bezit zijn van een geldig kaartje, welke kunnen worden gekocht bij de ingangen van het park. Mljet
 Het indrukwekkende en zeer beschermde eiland werd in 1960 aangewezen als nationaal park. Natuur is dan ook de belangrijkste toeristische attractie en 2/3 van het eiland is bos. Met name rustzoekers komen hier volkomen aan hun trekken. Zéker als ze logeren in het voormalige 12de-eeuwse benedictijnenklooster op het eiland in het grote zoutwatermeer (Veliko jezero). Het is tot hotel omgebouwd en biedt een unieke gelegenheid tot verblijf in de natuur. Ook op het 'vasteland' zijn er verblijfsmogelijkheden. De capaciteit is niettemin beperkt dus vooraf een plaats reserveren is aan te bevelen. Behalve een groot zoutmeer is er ook een klein zoutmeer (Malo jezero). Het verschil tussen eb en vloed zorgt ervoor dat het water steeds ververst wordt. Dagelijks wordt het eiland aangedaan door een ferrie uit Dubrovnik, maar ook de lijndienst Rijeka-Dubrovnik legt op het eiland aan. Bezoekers aan dit onbedorven stuk natuur treden in de voetsporen van Odysseus en de apostel Paulus
Meer info: Kroatische website Tel: 020 744 043/041  Nationaal Park Kornati | Nationaal Park Kornati ligt in het centrale deel van de Adriatische Zee. Dit park bestaat uit de meeste inhammen in het middellandse zeegebied, bestaande uit 140 onbewoonde eilanden, eilandjes en klippen. De gemiddelde jaar tempratuur is 16° C. Land en zee flora en fauna zijn heel welvarend. Iedere bezoeker moet voor elke dag dat hij in het park is in het bezit zijn van een geldig ticket, welke kunnen worden gekocht bij het kantoor Jovna Ustranova NP Kornati in Murter of bij de recepties van de nationale park ingangen: R. Zakan eiland, Vela Panitula eiland enVruje Cove op Kornot eiland. Kornati
 Voor de kust ligt een nationaal park, totaal verschillend van het bosrijke Krka, Kornat. Het is in feite een archipel, bestaande uit 109 eilanden en eilandjes, de meeste onbewoond. Vroeger brachten herders er hun schapen heen en zoals nog steeds op veel plaatsen in de wereld gebeurt, jaarlijks brandden ze het overgebleven gras af om een betere groei in het volgende jaar te bewerkstelligen. De ondergrond bevat echter nauwelijks aarde en het weinige dat er kon groeien, kreeg ook geen kans meer. Het gebied rond de Kornaten was in het verleden rijk aan vis. Door overbevissing is er weinig meer van overgebleven. Het gebied was een lustoord voor sponsenduikers en koraalzoekers, alleen dit laatste is nog steeds de moeite waard.
 Toch mag u een excursie naar de archipel niet overslaan. De kleurschakeringen vormen een fantastisch schouwspel en de tegenstelling tot alles wat u aan natuurlijk schoon al in Kroatië zag, is groot. De Kornaten hebben hun eigen aantrekkingskracht met een andere natuurlijke schoonheid. Op diverse eilanden van de archipel stonden bouwwerken die als gevolg van de daling van het aardoppervlak, thans onder de zeespiegel verdwenen zijn. Andere eilanden ontstonden door dezelfde oorzaak. Het grootste eiland, Kornat, vormde vroeger één geheel met omringende eilanden.
Voor meer info: Kroatische website Tel: 022 434 662 of 434 166 Fax: 022 435 058  Nationaal Park Krka | De rivier en rivieroever Krka bevinden zich in het graafschap ¦ibensko Kninska. De bron van de rivier Krka is te vinden op de berg Dinara vlakbij Knin, deze rivier zit vol watervallen. In het Nationale Park Krka bevinden zich ongeveer 860 soorten planten. In de rivier bevinden zich 18 soorten vissen, veel soorten zoogdieren (hiervan 18 soorten vleermuizen). Flora en fauna is heel rijk. Duiken en vissen in dit park is verboden, evenals het bezoeken van het park met een eigen boot. Ook voor dit park moet men in het bezit zijn van een geldig ticket, wat bij de ingang van het park kan worden gekocht. Krka
 Veel inwoners van ¦ibenik ontvluchten bij mooi weer de stad. Ze trekken het achterland in, vaak met als doel het Krka nationaal park. Ook voor toeristen is het park een brok natuur dat een bezoek meer dan waard is, al is het aan te bevelen dat niet gedurende het weekeinde te doen. De rivier Krka, aan de boorden waarvan het park is gelegen, baant zich een weg door het park, daarbij vele hoogteverschillen in het karstgesteente overbruggend. De Skradinski buk, met 17 trappen over een lengte van 400 meter, brengt het water 46 meter lager. Enkele van de watervallen zijn meer dan 100 meter breed. Op diverse plaatsen zijn voorzieningen aangebracht om de bezoeker maximaal van dit stuk natuurschoon te laten genieten. Via het Proklanskomeer bereikt de rivier het ruim 10 kilometer verderop gelegen ¦ibenik en eindigt zijn tocht in de Adriatische Zee. Vooral in de winter en in het voorjaar, als de rivier veel water aanvoert, kan de Krka zeer snel stromen. In het park lijkt de rivier soms verdwenen. Over een grote oppervlakte, schijnbaar drassig terrein vervolgt deze niettemin zijn weg en wordt plotseling weer rivier. Het gebied is rijk aan wild en de vogelliefhebber zal er een lustoord aantreffen. In het park zijn bijna 230 verschillende vogelsoorten geteld. Heel bijzonder is dat u er sinds kort weer deel kunt nemen aan de valkenjacht.
Meer info: Kroatische website Nationaal Park Paklenica | Nationaal Park Paklenica ligt in het gebied ten zuiden van Velebit, aan de kust van de Adriatische zee. Er zijn hele mooie canyons en grotten. Nationaal Park Paklenica heeft meer dan 700 soorten planten. Fauna is heel rijk en afwisselend. Het is ook heel bekend als bergbeklimmers centrum. Paklenica  Aan de zuidkant van de grootste Kroatische bergketen, Velebit, ligt Paklenica nationaal park. Het park bestaat uit twee gedeelten, onderscheiden als klein en groot Paklenica. Het aanwezige ruige gebergte zorgt voor diepe kloven zoals de 400 meter diepe Anic Kuk, en prachtige grotten zoals de 175 meter bergingaande Manita grot. Het park bestaat over het algemeen uit bergachtig gebied en liefhebbers van wandelen in de bergen vinden hier vele onverwachte mogelijkheden zoals een tocht naar de 1.758 meter hoge Vaganski Vrh, bepaald geen dagwandeling voor beginners. Alpinisten kunnen hier eveneens hun sport beoefenen, voor velen was het een uitdaging. Wereldberoemde mountainbikers trainen in dit gebied, voor de liefhebbers zijn (soms pittige) trajecten uitgezet. Kunstschilders bezoeken het park vanwege de vele mogelijkheden, zowel voor wat betreft de kleurschakeringen als voor het spel van licht en schaduw. Het park komt voor op de lijst van beschermde natuurgebieden van de UNESCO
Meer info: Kroatische website  Nationaal Park Plitvice | Nationaal Park Plitvice is een van de mooiste natuur monumenten in Europa, er zijn heel veel bossen, meren en beekjes. Nationaal Park Plitvice heeft een rijke flora en fauna. Op de bruggetjes in het park trouwen mensen uit de hele wereld. In het nationaal park Plitvice is ook de film "Winnetou en de schat van het Zilvermeer" opgenomen, deze film is gebaseerd naar een boek van de bekende schrijver Karl May. Gelegen in een dichtbeboste omgeving, worden de Plitvice meren gezien als één van de fenomenen in de wereld In de omgeving kunt u de 16 kristalheldere meren bezichtigen die overgaan in 92 sierlijke watervallen. De Plitvice meren zijn in 1949 verklaard als nationaal park en sinds 1979 toegevoegd aan de lijst van beschermde natuurgebieden van de UNESCO. U zult verrukt zijn over de belevenis van de flora en fauna; het gezang van de watervallen, het kristalheldere water van de meren en de duizenden regenboogkleuren die door de schuimende watervallen worden geproduceerd. Piltvice
 Als men het in Kroatië over natuurgebieden heeft dan komt zonder twijfel het Plitvice meren nationaal park (kortweg: Plitvice) ter sprake, een natuurgebied van grote schoonheid met eeuwenoude bossen, 16 meren en meer dan 90 watervallen op een oppervlakte van nauwelijks 20.000 hectare. Het Plitvicer merengebied (Plitvicka Jezera), staat op de lijst van beschermde natuurgebieden van de UNESCO. Ongeveer 3/4 gedeelte van het park bestaat uit bos, waarbij naaldbomen en beuken een belangrijke plaats innemen, het overige gedeelte is water. Het park is, ondanks zijn hoogteverschillen waardoor het wat minder toegankelijk is voor mensen die slecht ter been zijn, voorzien van een uitstekende infrastructuur. Vrijwel elke touroperator organiseert tochten naar het gebied, u kunt er vrij in rondwandelen en met de bus of met een bootje weer naar het uitgangspunt terugkeren.
Het wildbestand in het park is zeer groot met herten, wilde zwijnen, wolven en beren. Vogelliefhebbers kunnen dagenlang in Plitvice doorbrengen. Een in 2001 afgeronde studie heeft aangetoond dat zich in het park bijna 140 soorten vogels bevinden. Een aantal ervan verblijft er slechts een gedeelte van het jaar. Uitheemse of zeldzame soorten zult u er nauwelijks aantreffen, vrijwel elke roofvogelsoort die in Kroatië voorkomt bevindt zich evenwel in het park. De oplettende wandelaar zal kikkers van onwaarschijnlijke grootte in het water ontdekken. Als u echt alles over de meren van Plitvice wilt weten dan kunt u het beste bij de receptie het boekje Plitvicka Jezera aanschaffen. In vijf talen wordt daarin de geschiedenis van de meren uit de doeken gedaan. Het boekje is voorzien van schitterende foto's die een beeld geven van het gebied in elk jaargetijde.  Afzetting van kalk en magnesium zorgt ervoor dat er steeds weer nieuwe hindernissen ontstaan waardoor het water een andere loop zoekt. Op andere plaatsen wordt de watertoevoer dan weer zo groot dat eerder gevormde barrières worden afgebroken. Ook alles wat in het water terechtkomt versteent op deze manier, wat ook mooie onderwaterbeelden oplevert. Ondanks het feit dat voor de burgeroorlog het park jaarlijks door bijna een miljoen mensen werd bezocht, heeft de wildstand daaronder niet te lijden gehad. Tijdens de burgeroorlog was het park gesloten, gebouwen en wegen werden vernield. Reeds in 1996 werd een deel van het park weer voor het publiek opengesteld en in 1998 was nauwelijks iets meer van schade te merken. Het lijkt erop alsof de wildstand zich in de jaren waarin het park gesloten was, nog verder ontwikkeld heeft.
De grote watervallen bevinden zich in het noordelijke gedeelte van het park (ingang 1). Via een brug kunt u de autoweg oversteken en uw wandeling door het park aanvangen. De hoogste waterval stort zich hier van 56 meter hoogte in een lager gelegen meer. Het totale hoogteverschil bedraagt 156 meter. In 2001 werd een nieuwe weg naar de meren aangelegd. Dwars door een toegankelijk gemaakte grot bereiken degenen die wat beter ter been zijn de meren op een alternatieve, bijna spectaculaire wijze. Het zuidelijke gedeelte (ingang 2) met onder andere het Kozjakmeer waarover u met een (elektrisch aangedreven) bootje kunt varen, is vlakker en u kunt er heerlijk wandelen. Het park heeft 2 ingangen vanwaar u kunt starten met uw rondreis. U kunt er ook altijd weer terugkomen. Langs het park loopt een autoweg, het is verboden uw auto er te parkeren. Bij beide ingangen zijn grote parkeerplaatsen aangelegd, die in het seizoen echter soms te klein blijken. Het verdient dan ook aanbeveling om Plitvice te bezoeken door tussenkomst van een touroperator of met gebruikmaking van openbaar vervoer. Als u het park op uw gemak wilt bezichtigen dan heeft u, ondanks de transportmiddelen die u in het park (met uitzondering van periodes waarop de gladheid transport over de wegen onmogelijk maakt) ter beschikking staan, minimaal een dag nodig. Gedurende winter is het park eveneens geopend. Met sneeuw en ijs biedt het dan een sprookjesachtig aanzicht. Wanneer u ook gaat, stevig schoeisel is te allen tijde noodzakelijk. Ondanks de tamelijk hoge toegangsprijs is een bezoek aan Plitvicka Jezera een verplicht nummer voor elke bezoeker in het gebied. Nationaal Park Risnjak | Dit park ligt in Gorski Kotar. In 1953 werd het uitgeroepen tot nationaal park. Bijna het hele park is bedekt met bossen. Het heeft een rijke flora en fauna. Risnjak  Ooit dennenbomen gezien van 45 meter hoog? Tot op een hoogte van 1.250 meter komen dennen voor in het Risnjak nationaal park, ook bekend als het Risnjak gebergte. Het park is een deel van het Gorski kotar gebied, de bergen maken onderdeel uit van de Dinarische Alpen met als hoogste punt de 1.913 meter hoge Veliki Troglav en vormen een verbinding tussen de Alpen en de Balkan. Het hoogste punt in het Risnjak nationaal park is de Veliki Risnjak, waar u vanuit Vilje naar toe kunt wandelen, 1.526 meter boven de zeespiegel. Volgens sommige, ook officiële, geschriften is de hoogte 1.528 meter, maar waarschijnlijk merkt u dat verschil nauwelijks. Het park herbergt een unieke flora en fauna. Behalve veel zeldzame bloemen en planten kunt u er (en tot op grote hoogte) een rijke schakering aantreffen van dennen, sparren en beuken. Wild is er in overvloed, u treft er beren, wilde katten en lynxen. In het park is ook een 4 kilometer lang natuurleerpad aangelegd.
 Behalve het natuurpad is er op 1.050 meter hoogte een biologisch zeer interessant gebied 'Lazac', een hoogvlakte waarop vele zeer zeldzame planten en bloemen groeien. Vroeg in de morgen laat zich hier een belangrijk deel van de fauna van Risnjak zien: herten, wolven en lynxen (het park is naar deze dieren genoemd: ris is de Kroatische benaming voor lynx), met wat geluk treft u er zelfs de zeldzame bruine beer aan. Het park kreeg op 15 september 1953 zijn status, maar het was toen nog uitsluitend toegankelijk voor wetenschappers. Ook de omvang was nog beduidend geringer. Pas in 1986 kreeg het park zijn huidige grenzen. Sinds die tijd is er veel veranderd. Er wonen geen mensen meer in het park, hoewel hun huizen er nog steeds zijn. Er bestaan plannen om er kleine musea of informatieposten van te maken.
Het Risnjak nationaal park is eenvoudig te bereiken via de rijksweg Rijeka-Karlovac-Zagreb. Nabij Delnice verlaat u de weg en u volgt dan de borden die naar het park leiden. De hoofdingang bevindt zich nabij Crni Lug, vanwaar u uw tocht door het 64 km2 grote park kunt aanvangen. Hier is ook het hoofdkwartier van het park gevestigd en u kunt er behalve veel informatie krijgen, ook kaarten en catalogi kopen. Wilt u echt alles over het park weten dan zijn er gidsen beschikbaar die u precies kunnen uitleggen wat u wilt weten. Het park is gedurende het gehele jaar geopend, hoewel het uiteraard in de winter minder toegankelijk is. Het is dan weliswaar een geliefde bestemming voor langlaufers, maar zonder sneeuwkettingen zult u het gebied niet kunnen bereiken.  In de zomer zijn er vele, zeer toegankelijke wegen door het park, ook geschikt voor rolstoelgebruikers, zij het dat er soms enige assistentie nodig is. Er zijn vele wandelingen uitgezet, variërend in lengte van 2 tot 40 kilometer, natuurlijk voeren bepaalde wandelingen naar de top van Veliki Risnjak De toegankelijkheid voor mountainbikers is ongekend, tientallen liefhebbers maken dagelijks gebruik van de vele paden die voor hen beschikhaar zijn. Er zijn overnachtingsmogelijkheden al is de capaciteit beperkt. Er is een restaurant waar verfrissingen genuttigd kunnen worden, maar waar men u ook een complete maaltijd kan voorschotelen.
Nationaal Park Velebit | Het park bestaat uit dennen en beukenbossen, heel bijzonder is dat er nog wolven en beren hier in het wild wonen. Dit park is één van de symbolen voor Kroatië. Biokovo / velebit  Het nationaal park Biokovo is van een uitzonderlijke schoonheid. Een beetje achterafgelegen, dat wel, maar er zijn maar weinig mensen die spijt kregen van hun voornemen om Biokovo te bezoeken. Het park, waarvan geen meter vlak is, wordt doorsneden door een redelijk tot goed begaanbare weg, op de meeste plaatsen geasfalteerd. De weg voert naar de 1.762 meter hoge Sv. Jure, de hoogste top van het gebergte, de op één na hoogste berg van Kroatië. Op de top bevindt zich een grote hoeveelheid apparatuur ten behoeve van telecommunicatie. Vooral dankzij de aanleg hiervan werd het noodzakelijk om een goede weg naar de top te hebben. Als de mast waaraan al die apparatuur bevestigd is wordt meegerekend is de Sv. Jure de hoogste berg van het land, maar die redenering komt van chauvinisten onder de bewoners. Zeker, op de berg, die zo onherbergzaam lijkt, wonen mensen, wordt groente en fruit verbouwd en grazen dieren. De woningen die er staan lijken zo uit de oertijd afkomstig. Sommigen ervan zijn verlaten, vroeger woonden er schaapherders. Vanaf de top van de berg heeft u een prachtig uitzicht over de verre omtrek. Een groot gedeelte van Dalmatië ligt als het ware onder handbereik. U ziet Split en de eilanden Hvar, Brac, Korcula, Vis en Mljet. Bij zeer helder weer is het zelfs mogelijk om de op 252 kilometer afstand gelegen Monte Gargano in Italië te zien. Ook op een andere manier is Biokovo uniek. Op vrijwel geen plaats ter wereld rijzen goed toegankelijke bergen zo dicht bij zee op. De structuur van de bergen, de flora en fauna en de vele dieren die er een plaatsje hebben gevonden, maakten het gebied speciaal genoeg om een groot gedeelte ervan (19.950 hectare) in 1981 tot nationaal park te verklaren. In dit park bevindt zich een aantal planten die tot de zeldzaamste ter wereld gerekend worden, sommige ervan komen alleen in dit gebied voor. Het gaat hierbij om de Biokovsko Zvonce (Edraianthus pumilo) een blauwe klokachtige bloem, de Uskolisna Zecina (Centaurea cuspidata) en de Slava Klisura (Centaurea gloriosa). Beide laatstgenoemden hebben veel weg van de bij ons bekende korenbloemen. Het is uiteraard streng verboden bloemen te plukken, maar de grote hoeveelheid waarin bijvoorbeeld edelweiss wordt aangetroffen, zou u doen vergeten dat ook deze plant met uitsterven wordt bedreigd. Onder de bomen is de Dalmatische zwarte pijnboom (Pinus nigra sup dalmatica) uniek in de wereld.
 In het gebergte broeden enkele zeer zeldzame adelaarsoorten waaronder de steenadelaar en de slangenadelaar. De bjelogavi sup (Gyps fulves) is een giersoort die uitsluitend in de Biokovo bergen voorkomt. Ook op de grond is de fauna zeer gevarieerd. Zo kunt u er wilde beren en wolven vinden. Het chamoisschaap en de mouflon zijn vaste bewoners van het gebied. Als gevolg van de karstachtige structuur van het gebergte zijn er vele spelonken, diepe ravijnen en grotten van enkele honderden meters diepte te vinden. Opmerkelijk is de samenstelling van de aarde, voornamelijk aanwezig in kleine dalen die overal in het gebergte aanwezig zijn. Hier worden de (volgens de bewoners beroemde) Biokovo aardappels verbouwd.
 In het Biokovo gebergte worden wandelingen en fietstochten georganiseerd. Onder begeleiding van een gids worden vele facetten van het wonderlijke leven van Biokovo nader belicht. De tochten worden enkele malen per week gehouden en eindigen een klein stukje onder de top waar, onder het genot van een (speciaal voor de groep bereide) uitstekende lunch met een goed glas wijn, nagepraat wordt over het vele schoons dat Biokovo biedt. De tocht naar de uitgang van het park geschiedt per auto. Als u met uw eigen auto de berg op gaat (er is dan maar een toegangsmogelijkheid: nabij Makarska), duurt de tocht naar de top ongeveer drie kwartier. Het is een rit die, met de nodige voorzichtigheid, door iedere automobilist te maken moet zijn. Op de berg zijn geen voorzieningen, zodat u, als u er een dag wilt doorbrengen, voor uw eigen lunch zult moeten zorgen. Er zijn diverse toegangen voor wandelaars en mountainbikers tot het park rond Makarska.
Op slechts drie kilometer buiten Makarska bevinden zich botanische tuinen waar u op een oppervlakte van 16,5 hectare een belangrijk gedeelte van de flora die zich in het nationaal park bevindt, kunt bewonderen. |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
