 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
Het is goed gevuld met andere lui die het zonnige zuiden opzoeken. Of beter willen opzoeken, want de weersvoorspellingen voor Dubrovnik zijn barslecht. Het is vrij stil in het busje. Het vroege uur heeft er ongetwijfeld mee te maken. In Zaventem bij de bagagecontrole gaat de bieper af. Zeker gevoelige wandelschoenen. In een apart hokje gaat een metaaldetector op zoek naar de boosdoener. Het vliegtuig vertrekt stipt en twee uur later staan wij op de natte tarmac van Dubrovnik. Nat, want het regent. Alles is goed georganiseerd bij Thomas Cook en bus 85 brengt ons naar hotel Argosy. Ondanks het zwaar bewolkt weer oogt de omgeving erg mooi, een heuvelige streek met cypressen en olijfbomen aan de ene kant, aan de andere zee met fraaie eilanden in.De eerste indruk van hotel Argosy is erg goed. Temidden van een fraaie omgeving en verspreid over een behoorlijke oppervlakte. De drank in de bar is wel prijzig: 15 Kuna (2 euro) voor een cola en 25 Kuna (1 euro = 7,4 kuna) voor een wijntje. Na een uurtje is de kamer klaar. Een ruime kamer met schitterend zeezicht en met alles erop en eraan. Zeker een sterretje meer.Wij verkennen te voet Babin Kuh en Lapad.De kaartjes zijn niet erg duidelijk en wij oriënteren ons op onze natte vinger. Uiteindelijk vinden wij het postkantoor (postzegel 3,5 Kuna) en de Kerum supermarkt waar de prijzen van een beter niveau zijn (2l cola 12 Kuna/ 1l wijn 14-20 kuna). In het restaurant naast de supermarkt gaan we lunchen.Dirk zijn pizza is bijna een karwiel groot.Hier krijg je waar voor je geld.Daarna keren wij langs het pad naast het water terug naar het hotel. Bij hotel President komen wij echter niet verder en moeten wij de hoge trap op. Een gesloten hek noodzaakt ons tot enig klauterwerk. Weinig sympathieke houding van dat hotel om het hek gesloten te houden. Om 15 u brengt Malika, de hostess, ons nieuwtjes over de omgeving.Daarna nog even de rotsachtige kiezelstranden in de buurt verkennen.Vanaf het Copacabana strand heb je een mooi zicht op de splinternieuwe brug van Dubrovnik.Zij kostte maar liefst 23 miljoen euro en is pas eind vorig jaar in gebruik genomen. Het weer is,behoudens een alleenstaande fikse bui, bewolkt tot zonnig. Dat is beter dan verwacht.Daarna eten.Het buffet is lekker, maar de drankprijzen en vooral die van wijn,zijn ook hier behoorlijk gepeperd. ?s Avonds op het balkon genieten wij nog na van onze prettige kennismaking met Kroatië. Op de achtergrond wiegt een live orkestje ons in slaap. Woensdag 10 september "nat" Deze nacht heeft het hard geregend met hevige bliksem en donder. Spijtig genoeg zet het slechte weer zich ook vanmorgen door. De Kroaten mogen dan maanden op wat neerslag hopen, wij vinden het niet alles. Het ontbijt is behoorlijk uitgebreid en lekker. Daarna maar kaartjes schrijven tot het slechte weer is weggetrokken. Ook de uitstappen naar Mostar en Montenegro worden al vastgelegd (+/- 280 kuna per excursie/per man).Het blijft donker maar wij besluiten het toch maar te wagen om naar Dubrovnik te rijden. De buskaartjes (8 Kuna) moet je bij de chauffeur in een lade deponeren. Wij zitten bij het eindstation van lijn 6 en beginstation is Pile of de toegang tot de oude stad. Veel toeristen slenteren er over de natte blinkende plaveien. De oude stad is een prachtige locatie waar de Middeleeuwen is blijven stilstaan.Slecht weer,dus bezoeken wij alle mogelijke kerken. Sommige zijn prachtig, andere zijn wat minder. Het Rectorshuis (15 kuna) herbergt een collectie historische schilderijen en voorwerpen. Achter de markt leidt een brede trap naar een hoger gelegen plein waarop een kerk in de stellingen staat.Gelukkig is dat niet het geval met het mooie interieur. Best leuke activiteit voor zo'n regendag. Het is middag.Na het slenteren doorheen heel wat steegjes ,wordt het tijd om te lunchen. Wij willen een broodje, maar het is al pizza dat de klok slaat. Italië is inderdaad niet ver af. De hemelsluizen gaan weer volop open en wij besluiten een slaatje te gaan eten in een overdekte eetgelegenheid. Als dessert eten wij een lekker ijsje (5 kuna per bol). Zelfs blauwe viagra ijs is er verkrijgbaar. Dirk probeert het uit, maar lekker is het niet.Benieuwd of het ijsje andere bijwerkingen heeft.De andere variëteiten zijn overheerlijk.Nog snel een bezoek aan het Franciscanerklooster waar men echter aan de restauratie bezig is.Het regent niet meer en hier en daar is zelfs een blauwe lucht te zien. Wij wagen het erop om de wandeling op de stadsmuren aan te vangen (15 kuna). De uitzichten op de stad, de daken,de omgeving en de zee zijn prachtig. De rondwandeling is een absolute must. Het is half zes als wij de bus terug nemen. Alle wachtende passagiers kunnen er niet op. Na een heerlijk warm bad gaan wij eten. Het regent nog steeds maar het weerbericht belooft beterschap. Afwachten maar. Donderdag 11 september "ruïnes" Zou het van die wijn zijn met zijn retsina-achtige bijsmaak,ik weet het niet,maar ik heb bizar gedroomd.Nu ja,de wekker maakt een abrupt einde aan de vreemde associatiebeelden.6u,tijd om op te staan.Ontbijten kunnen wij zelfs om 6.30 u.Men is hier erg flexibel in het hotel.Om 7.10 u vertrekt de excursiebus van Kompas naar Mostar.Vlak achter de brug moet al wat Vlaams praat op een andere bus.Er is dus een Duits-Franse en een Nederlands-Duitse bus.Het is duidelijk,het aandeel van de Duitse toeristen overheerst in sterke mate.Opvallend is wel dat Nederlandse toeristen in Kroatië quasi geheel ontbreken.Dat is ook de eerste bestemming waar ik dat constateer.Bewolkt met opklaringen,dat gaat dus de goede kant op.Ons uitstekend Nederlands sprekend gidsje haalt ons echter meteen uit onze droom:er is regen voorspeld.In de Bosnische enclave en tevens uitweg naar zee,Neum houden wij halt voor koffie.Van de taksvrije prijzen voor drank is weinig te merken.Wij zetten onze weg verder langs de schitterende kustlijn.Dan slaan wij af richting Neretva-Delta,die rijk is aan kanaaltjes en erg vruchtbaar is.Er zijn enkele mooie vergezichten vanuit de rijdende bus te zien.Bij de echte grens met Bosnië-Herzegovina (bij de grens van de enclave wordt zelden gecontroleerd) volstaat het paspoort of identiteitskaart te tonen.Naarmate wij Mostar naderen verschijnen er meer en meer ruïnes van woningen in het landschap,sporen van een recent gewelddadig verleden.Het is amper 10 jaar geleden dat de genocide hier plaats had.In Mostar wordt de taalgroepen ingedeeld.De Duitsers krijgen een stadsgids en ons knap gidsje zal ons te woord staan bij de bezienswaardigheden van de stad.Zij holt meteen de berg op om nog onbekende redenen.Al snel wordt duidelijk dat zij de talrijke grote groepen voor wil zijn.Goed zo!In het oude Turkse huis moeten wij uit de schoenen.Leuk ingericht en best interessant.Na ons volgt een Duitse meute.Een aantal vertikt het gewoon zijn schoeisel uit te doen;duidelijk een gebrek aan respect.Bij de grote moskee zien wij in de verte de beroemde brug van Mostar.Zij staat nog volop in de stellingen en zal pas in 2004 volledig afgewerkt zijn.Ondertussen is er wel een voetgangersbrug naast gemaakt.Het straatje naar de brug is het toeristische hart van de stad.Een fruitmarktje, oorlogsruïnes en een luguber parkje zijn voor het overige de enige bezienswaardigheden van de stad.Het parkje werd namelijk 10 jaar geleden aangewend om het massale aantal oorlogsslachtoffers in spoedtempo te begraven.Alle graven hebben dan ook 1993 als einddatum.Vaak jonge mensen?trieste waanzin.Om 13u rijden wij naar Blagny,waar een forellenkwekerij is gevestigd bij een grote bron.Volgens Malika was er paling te eten,maar dat klopt niet,tenzij zij het verschil tussen forel en paling niet kent.Na de maaltijd hebben wij nog heel even de tijd om naar de bron te wandelen.Niet echt spectaculair,die bron maar het omringende landschap mag er best wezen.In Pocitelj fotostop voor een middeleeuwse burcht op een berg.Wandel maar tot de markt,was ons gezegd?niemand weet echter waar die markt is en allen klimmen tot halverwege de burcht.Geen markt te zien,dan maar terug afdalen.Blijkt dat de markt een banale autoparking vlak bij de bus blijkt te zijn.In Slano stoppen wij een allerlaatste keer:tijd voor een ijsje.Nog een wissel bij de brug en dan naar het hotel terug ,waar wij om 19 u arriveren.Snel even opfrissen en dan eten.Het is wederom erg lekker.En ja hoor,ook in Kroatië zijn de weersvoorspellingen soms onbetrouwbaar.Het heeft immers geen druppel geregend.Al is het aantal bezienswaardigheden in Mostar beperkt,al bij al een leuke excursiedag. Vrijdag 12 september "FKK" 7.30 u,de zon is al van de partij,weliswaar met hier en daar wat wolkjes en er waait een frisse wind.Na het uitgebreide ontbijt willen wij het vandaag wat rustig aan doen.Eerst gaan wij in een naburig kantoortje een excursie boeken naar Korcula voor morgen.Dat kan daar nog daags voordien.Bij de hostessen van de touroperators kan dan enkel tijdens hun bezoekuren.Prijsverschil is er niet of nauwelijks.Wij willen nu wel eens één van de typische "kenmerken " van Kroatië bezoeken namelijk de zogenaamde FKK- of Freie Körper Kultur stranden.Elk toeristisch badplaatsje in Kroatië dat zich respecteert heeft wel een eigen naturisme- of nudismestrandje.Nu ja,strand is veel gezegd want de meeste stranden bestaan uit rotsen die recht in zee gaan.Hier en daar zijn keien of kiezelstranden en op enkele eilandjes zijn sporadische zandstrandjes te vinden.Op de kaart van de streek staat er eentje aangeduid naast het Palace hotel.Wij wandelen langs het fraaie pad langs de zee dat nu volop in de zon ligt.De stevige wind zorgt voor een woeste golfslag tegen de rotsen.Het bewuste hotel ligt aan de andere kant van de baai en wij proberen er langs de kiezelstranden te geraken.Dat lukt echter niet,één van de hotels heeft afsluitingen tot in zee.Dan maar via de hal naar de hoofdweg.Het Palace hotel wordt volledig heropgebouwd en een afsluiting houdt ons tegen .Volgens een lokale ambtenaar die toevallig in de buurt is,kan het FKK-strand niet bereikt worden.Dan maar een gewoon zonnebad op het kiezelstrand.Mijn turnpantoffels doen goede zaken om over de keien te lopen en even in het aangename zilte water te plonsen.Helaas duurt de pret niet lang want er komt een dik pak bewolking opzetten.Dan maar naar de supermarkt en het internetcafé (0,33K per minuut).Tijd voor een ijsje langs de mooie,grillige rotskust.Terug op de kamer blijkt de zon,ondanks het feit dat ze maar korte tijd geschenen heeft toch haar werk gedaan heeft.De niet ingesmeerde stukken van mijn vel hebben nu een flinke blos.Vrijdag is ook in Kroatië visdag,dat merk je bij het avondbuffet,al is er ook nog wel één vleesgerecht.Niet echt mijn favoriet ,maar het smaakt wel.De dessertjes zijn zoals steeds smakelijk.Wel zijn er wat problemen ten gevolge van reservaties in het hotelrestaurant voor een Joodse groep.Lange tijd blijven de tafels leeg terwijl de andere hotelgasten tevergeefs een plaatsje zoeken.Dan maar buiten in de kou zitten,want het is inmiddels behoorlijk fris geworden.Niet echt goed geregeld.Het is het enige minpuntje dat ik over het hotel te vertellen heb.Voor de rest is hotel Argosy in alle opzichten een geweldig goed driesterrenhotel dat naar mijn mening een ster meer waard is:prima ruime kamers,vlotte bediening,mooi en toch rustig gelegen,om de 20 minuten een bus naar het centrum van Dubrovnik en dat van 's morgens vroeg tot in de avond.Heel lekker van eten,voldoende gevarieerd en flexibel met het ontbijt.Een aanrader.Op de kamer gekomen kunnen wij ons snel verwarmen met enkele glaasjes wijn. Zaterdag 13 september "sneeuwwitje" De wekkers moeten hun werk doen.Het is dan ook nog maar 6 u.Teveel chips gegeten gisteravond ,ik voel mij niet echt fit.De wasbeurt frist wel op.Het is zonnig met hier en daar wolken en de stevige wind is er nog steeds.Ontbijt is er om 6.30 u.Daarna gaan wij naar het nabijgelegen President hotel waar de excursiebussen (en stoppen.Vlakbij is ook de gewone bushalte.Het is nog geen 7.10 u maar de bus van Atlas staat reeds te wachten. "Sneeuwwitje" (maar dan in Kroatisch) is onze gidse. Ook zij spreekt uitstekend Nederlands.Deze keer moeten wij niet van bus wisselen na de brug.Het aantal medereizigers is beperkt dus hebben wij plaats zat en nemen de volledige achterbank in. Wij rijden wederom langs de fraaie kustlijn die in de zon nog mooier oogt. Sneeuwwitje gidst onvermoeibaar in het Duits, Engels en Nederlands. Zij is duidelijk heel bekwaam. Op het schiereiland Pelesjac rijden wij voorbij de vestingsmuur van Ston.De Gidse vertelt trots dat hij met zijn 5 km de tweede langste vestingsmuur ter wereld is na de Chinese Muur. Nu ja, die heb ik ook al gezien en is wel van een gans ander kaliber.Even later passeren wij de zoutpannen. Dan houden wij voor het eerst halt bij Bellavista .Het is zo'n plaats waar alle touringcars stoppen en de toeloop voor drank en toilet is er groot.Het uitzicht is er niet zo super als de naam doet vermoeden. Daarna nog een stukje rijden tot de haven waar wij de boot naar het eiland Korçula nemen.Onze boot ziet er een stuk beter uit dan diegene van de Kompasgroep.Het is maar een kwartiertje varen.Onderweg zien wij het kerkje ,waar vele boten toeteren als zij er voorbij varen als hulde voor de afgestorven zeelui. Korcula is, zoals Dubrovnik, een oud vestingstadje. Ooit maakte het nog deel uit van het Venetiaanse imperium.De leeuwen in de fraaie toegangspoort zijn daar stille getuigen van.Onze lokale gidse leidt ons in het Engels rond langs pleintjes en steegjes,in kerken en paleizen.Bij de toren van Marco Polo hij was een Korçulaan en geen Venetiaan- eindigt haar betoog.Nog even de tijd om op eigen houtje de stad te verkennen en iets tussen de kiezen te stoppen.Een hamburgertent net buiten de muren zorgt voor de snelle hap.Wel een behoorlijk groot broodje (15K) en niet zo'n week ding als bij Mac Donalds.Nadat wij nog een keertje langs de fraaie straatjes gewandeld hebben,brengen wij een bezoek aan de toegangspoort (10K). Niet zo indrukwekkend als de wallenwandeling in Dubrovnik, maar boven heb je een mooi uitzicht op stad en havens. De klokkentoren ligt er schitterend bij,maar de zon en een bootje moeten het plaatje compleet maken.De zon is er even later wel,maar de bootjes laten op zich wachten.Een rubberbootje moet het beeld dan maar opvullen.Om 3 u vertrekt de boot stipt naar het schiereiland.Wie niet op tijd is kan een nachtje in Korcula blijven. Met de bus gaat het vervolgens naar de verrassingsstop van de dag.Niet echt een verrassing want wij hadden al gelezen dat er een wijndegustatie bij was.Bij een wijnboer krijgen wij een glaasje wijn aangeboden. Het schiereiland is bekend voor zijn goede wijn.Smaakt redelijk,maar niet super. Toch niet om kisten mee naar huis te sleuren. Nog een ijsjesstop in Slano en dan terug naar Dubrovnik. De excursie (280K) is ons goed bevallen. Tegen 19 u gaan wij eten om zeker plaats te hebben als er weer reservaties zijn. Wij zijn niet de enige met die gedachte want het is behoorlijk druk in het restaurant. De Joodse groep is er ook. Zij hebben niet alleen eigen voedsel, maar ook eigen bestek en borden bij. Af en toe zorgen zij voor een wat bevreemdende muzikale omlijsting als zij religieuze liederen beginnen te zitten temidden van een vol toeristenrestaurant.Het eten was weer uitmuntend en met een rond buikje keren wij naar de kamer terug voor enkele glaasjes wijn als digestief. Zondag 14 september "Paradijs" Op om 7.30 u .wederom wisselend bewolkt.Ze tappen hierboven vaak uit hetzelfde vaatje. Na het ontbijt nemen wij de bus naar Pile. Meteen wandelen wij de hoofdstraat af om zo bij de oude haven te komen. Een ticketverkoper voor Lokrum zicht goed zichtbaar op de pier zijn waar aan te prijzen.(25K)Nog een mapje van het eilandje (5K) en wij kunnen de boot op.Om de 30 minuten is er een verbinding. De laatste vertrekt vanuit Lokrum om 19 u. Die neem je best want Lokrum is een onbewoond vakantie-eiland. Toch is er genoeg te eten en te drinken in de enkele cafés en restaurants. Alles wordt met de boot aangevoerd.Verder is er een mooi verlaten klooster, vestingtoren (Fort Royale) en een onafgewerkt ziekenhuis. Voor de rest heel fraaie rotsachtige baaitjes,veel groen en wandelwegen en natuurlijk ook een FKK-strand.Het tochtje duurt een klein kwartiertje. De zon kleurt het landschap fel op. Na en bezoek aan het klooster volgen wij de uitgestippelde weg op de map.Niet zo duidelijk,maar ver kan je niet verloren lopen.Het is niet zo?n heel groot eiland. Sierlijke dennen en kaarsrechte cypressen. Geurende laurierbomen en een sporadische aardbeiboom. Naar het fort is het even bergop. Daar word je beloond met een uitzicht op de omwalde oude stad Dubrovnik aan de ene zijde en het verlaten klooster aan de andere kant. De weg van het Paradijs volgens de map is niet simpel omwille van de talrijke onregelmatige stenen, maar het pad is afgezoomd met statige cypressen en tjirpende krekels geven het een extra zuiders karakter. Het is al middag als wij een kippenslaatje (40K) naar binnen werken.De wespen zijn ook hier hinderlijk. Tal van poezen komen om de laatste vleesrestjes bedelen.Aan katten hebben ze in Kroatië ook geen tekort. Er komt geleidelijk aan meer bewolking opzetten. Toch besluiten wij eens een kijkje gaan te nemen naar het FKK-strand. Met niet-mis-te-verstane bordjes wordt dit gedeelte aangeduid.Het strand bestaat uit rotsen die uitkomen in zee.Het strand ligt er wat kaal bij.Niet van al die blote lichamen,maar er is veel bewolking en er staat een frisse wind,zodat het aantal liefhebbers op één hand te tellen is. De eerstvolgende boot naar het vasteland wordt de onze want de bewolking blijft hardnekkig hangen. Bij de fontein in Dubrovnik gaan wij weer wat ijssmaken uittesten. Er is nog keuze genoeg. Terwijl wij van het ijsje genieten lost de bewolking boven de stad op. Met de bus keren wij naar het hotel terug.De zon is helemaal terug van weggeweest. Derde keer goede keer? Inderdaad,achter het hotel is ook een FKK-zone, die op de meeste kaarten niet vermeld staat. In je blootje bakken en bij tussenpozen zwemmen tussen de kleurrijke visjes. Wel oppassen voor de talrijke zee-egels op de bodem want zo'n zwart speldenkussen kan je best niet met blote voeten betreden. Zelfs naturisten zijn praktisch ingesteld: zij deinzen er dan ook niet van terug om waterpantoffels te dragen om gebeurlijke ongelukjes te voorkomen en het lopen op de rotsen te vergemakkelijken. Jammer dat de rotsbodem niet echt als een zacht matrasje aanvoelt. Er zijn geen huurstoelen of cafetaria in de buurt. Enkel de natuur,prachtige uitzichten op naburige eilanden en jezelf .Daar draait het uiteindelijk om.Nadat wij het zout afgespoeld hebben,gaan wij eten. Nog steeds gereserveerde plaatsen,maar het eten is zoals gewoonlijk erg lekker.Het wordt al fris als wij terug naar de kamer keren voor een slaapmutsje. Maandag 15 september "Mausoleum" De eerste week is voorbij gevlogen en voor de allereerste keer zoeken wij deze morgen tevergeefs naar een wolkje. Prima zo! Na het traditionele ontbijtfestijn nemen wij de bus naar de centrale busdepot die op enkele kilometers van de oude stad ligt. Wij zijn een uurtje te vroeg voor onze bus naar Cavtat, zodat wij nog tijd genoeg hebben om uren en prijzen van de lijnboten naar de Elafieten ?eilanden na te gaan bij de nieuwe haven die vlak in de buurt is. Ook is er een fruit-,bloemen- en vismarkt in de nabije omgeving.Er is echter weinig bedrijvigheid vandaag.Om de drie eilanden met de lijnboot aan te doen die de excursieboten bezoeken,is wat moeilijk op één dag. Maar dat is niet zo erg.Wij pikken er gewoon eentje uit.De prijs is belachelijk laag (22K voor Koloçep heen en terug). Maar dat is voor morgen.Tijd om de bus van 10.15u naar Cavtat te nemen.Kaartjes moeten op de bus gekocht worden (12K). Al vrij snel verschijnt achter ons de oude stad in al haar glorie.Bij Lokrum liggen weer een aantal grote schepen. Na een uurtje bereiken wij de baai van Cavtat.Ook hier is het landschap erg mooi. Meteen gaan wij op verkenning.Smalle steegjes waar de tijd is blijven stilstaan.Wij steken de heuvel over,waar een pad langs de zee loopt en pijnbomen voor de nodige schaduw zorgen. Het is er heerlijk wandelen. Vanaf het mausoleum en zijn aangrenzend kerkhof kan je de omgeving overzien. Bij café Ankora eten wij een lekkere sandwich en drinken een aangenaam glaasje wijn. Hoog tijd om naar het andere schiereiland te wandelen.Hierop ligt het vijfsterren hotel Croatia. Er zijn diverse stranden waaronder natuurlijk eentje voor nudisten.Ook hier weer rotsen en zee.Een mooi wandelpad loopt langs het schiereiland.Nog even tijd nemen voor een drankje en een flesje wijn kopen voor vanavond. Om 16.15u nemen wij de bus 10 terug naar Dubrovnik. Lijn 6 voert ons verder naar het hotel,waar de security om één of andere reden verscherpt is.Z e doen maar,wij zijn met vakantie. De zonnebrandolie kan er weer afgespoeld worden. Daarna eten in het rustige restaurant,want er zijn geen reservaties meer. Wel gek dat de voorheen gereserveerde tafels nu lang onbevolkt blijven. Nog wat TV-kijken op de kamer. De weersvoorspellingen voor morgen zien er goed uit. Dinsdag 16 september "kaart" Ongelooflijk maar waar,mijn reisgenoot Dirk is bereid een kwartier vóór het geplande uur op te staan. Na het ontbijt vertrekken wij met de bus naar de nieuwe haven vanwaar de lijnboot naar de Elafieten vertrekt. De verbinding wordt 2 tot 4 maal daags uitgevoerd,afhankelijk van dag en bestemming. Wij opteren voor het meest nabije,Koloçep. De boot vertrekt stipt om 9.30u. Er is veel beweging in de buurt want reusachtige cruiseschepen doen hun opwachting om aan te leggen.De zon staat hoog aan de hemel en de zonnebrandfles wordt al snel bovengehaald.Na een klein halfuurtje meren wij aan op Koloçep. Er wonen slechts een 200-tal Kroaten en vermoedelijk dubbel zoveel toeristen.In het centrum zijn er twee tavernen en er is één klein winkeltje,dat op dit vroege uur nog niet open is. Katten lopen er wel genoeg rond. Bij de aanlegsteiger staat een kaart van het eiland.Er zijn wandelwegen uitgetekend. Probleem is dat je moeilijk zo?n bord kan afbreken en meenemen op je tocht en de papieren kaartjes schijnen allemaal op te zijn.och het hotel noch restaurant Villa Ruza heeft er. Gelukkig kunnen wij er wel iets drinken. Dan maar op eigen houtje rondwandelen.Na 200 m komen wij op een mooi plaatsje om te zonnebaden, de verleiding is te groot. Dus uit die kleren en hop ,het zilte water in. Zalig. Ook hier liggen zee-egels verspreid over de bodem. Zwembrilletje en waterpantoffels zijn wel handig. Als je dat niet bij je hebt moet je opletten om niet op zwarte vlekken te gaan staan. De kans is groot dat het een familie zee-egels is. Rots en zand zijn lichter van kleur. Na het zeebad volgt het zonnebad. Een licht briesje zorgt voor de ideale omgevingstemperatuur. Lunchen doen wij in het restaurant. Lekkere kalkoen en frietjes.(45 Kuna). Wij hebben nog een uurtje vooraleer de lijnboot van 15.25 u arriveert en klimmen via vele trappen naar het kerkje van het eiland. Aan de drie klokken van de toren hangen koorden. Hier wordt nog manueel geluid. Het is dan wel even schrikken als je plotseling een klok hoort galmen zonder dat iemand aan het koordje trekt.Het raadsel lost zich op als wij een beetje verder wandelen. Achter de klokkentoren hangt nog een vierde,automatische klok. In het winkeltje kopen wij nog een ijsje (7K) en een halve liter cola (6K). Terwijl wij van ons ijsje genieten komt een kat met een levende vis aandraven. Haar maaltje voor vandaag. Met enige vertraging brengt de ferry ons terug naar Dubrovnik, waar wij besluiten om te voet naar het hotel terug te keren.Van de nieuwe haven loopt na een stukje openbare weg- een wandelpad van Lapad naar Babin Kuk,de hotelzone van Dubrovnik, waar ook Argosy ligt. Een enorm cruiseschip ligt ogenschijnlijk vlak voor de brug. Een ook al niet klein zeilschip vaart er net voorbij en lijkt maar een lilliputter te zijn in vergelijking met die mastodont. Het eten is deze keer wat minder:de eend is best goed maar zuurkool,dat is niks voor mij,de Duitse buren denken er vast anders over. De gebakjes en ijsjes maken achteraf veel goed. Na het avondeten is het snel pakken,want morgen staat de uitstap naar Montenegro op het programma. Even de voucher nachecken. Oei ,onze hostess,Malika heeft een verkeerde datum aangebracht. Van de aangeduide datum is er van onze kant uit nooit sprake geweest. Wat een stommiteit. Een onaangenaam gevoel overvalt ons. Afwachten of het gevolgen gaat hebben. Woensdag 17 september "Malika?s misser" 6 u,De wekker gaat. Met enige ongerustheid omtrent de voucher gaan wij na het ontbijt naar de excursiebus. Verscheidene bussen naar Montenegro komen langs gereden,maar allen zijn volzet. Dan komt de gidse van Mostar. Wij staan niet op de lijst en de bus zit vol.Spijtig ,maar helaas.Wij kunnen wel ons geld terugvragen bij de hostess.Gelukkig komt die om 9 u. Voor niets zijn wij zo vroeg uit de veren. In afwachting van haar komst kijken wij in de boeken van de andere touroperators om te zien of zij op donderdag geen excursie naar Montenegro organiseren. Deze excursie had Malika immers als de beste aangeprezen. Bingo ,Holiday Options doet Montenegro aan op donderdag met Elite.De agente komt in de President om 10 u. Negen uur,Malika komt de hall binnen en wij klampen ze onmiddellijk aan. Zij verontschuldigt zich voor de begane flater,maar kan niets doen dan ons terugbetalen.Van andere maatschappijen die de excursie op donderdag doen weet zij niets. Wij kunnen dus maar beter op onze eigen initiatieven rekenen. Op naar de President. Om 10 u arriveert de agente van Holiday Options in de hal van het President Hotel. En wie zit naast haar, Malika want ook zij heeft steeds om 10 die dag zitting in de President. Vreemd dat collega's aan één tafel geen enkele kennis hebben van elkaars programma. De excursie wordt geboekt,de begeleiding is in het Engels,maar dat is geen bezwaar.Deze keer letten wij er op dat de correcte datum ingevuld wordt.Daarna nemen wij onmiddellijk de bus naar de oude stad. Wij hebben genoeg tijd verprutst.Ook ons programma wordt omgegooid. De "laatste dag"-activiteiten als souvenirs kopen,nogmaals Dubrovnik bij goed weer bezoeken en wat uitbollen moeten wij vandaag doen. Meteen bestijgen wij de wallen ,want de wandeling doe je bij zonnig weer best in de voormiddag of late namiddag. Er is namelijk weinig schaduw. Deze keer doen wij ze in de andere richting en wandelen eerst naar de zee toe. Vreemd,nu lijkt de wandeling minder vermoeiend dan in de andere richting.de stad ziet er lieflijk uit in de zon en vele foto?s worden dubbel genomen. De onvergetelijke fontein en het ijssalon,de schitterende hoofdstraat,de vele kerkjes en doorkijkjes naar zee en in de steegjes. Na een praatje met landgenoten verlaten wij even de oude stad om een broodje te eten. Niet echt denderend.Een laatste ijsje moet dat goedmaken. Lijn 6 zet ons af in Lapad centrum.In de supermarkt kopen wij onze souvenirs. Drank en thee.Nog een likeurtje op een terras langs het wandelpad naast de zee en even internetten.I n het hotel snel afladen,een handdoek pakken en nog enkele uurtjes bruinen. Het avondeten is weer subliem:frietjes. Ook de dessertjes smaken weer heerlijk. Wij speculeren naar onze gewichtstoename tijdens de afgelopen dagen. Daarna keren wij voldaan terug naar de kamer. Afwachten of morgen Montenegro wel lukt. Donderdag 18 september "haarspeldbocht" Na het ontbijt vertrekken wij vol spanning naar de President. De bus komt spoedig aan en ja,hoor deze keer staan wij wel op de lijst. De bus is nog niet halfvol,dus wij nemen de achterbank weer voor onze rekening.Het is een Engels-Frans gezelschap. De ochtendzon geeft de oude stad een warme gloed als wij richting Cavtat rijden. Daar wordt de bus geleidelijk volgeladen en op het laatste nippertje verkiezen wij toch een tweepersoonszitje. Gelukkig maar want de bus is volledig volzet.Onze knappe gidse vertelt op een wat monotone wijze van de gewoonten en tradities van Montenegro. Handig dat de munt van Montenegro de euro is. Pech voor de Britten. Bij de grens verloopt alles vlot. Wij hoeven zelfs niets te tonen. Onze eerste indruk van Montenegro is positief maar niet overweldigend.De eerste stop bij een uitzichtpunt op eilandjes met kerkjes in één van de drie baaien is leuk,maar niet meer dan dat. De oude stad Kotor is echter meer dan de moeite waard. Jammer dat ons gidsje alles in twee talen moet vertellen,zodat veel tijd verloren gaat.Het stadje is erg fraai,gezellig en er hangt een aangenaam sfeertje. Spijtig dat wij op een goed halfuurtje alles moeten gezien hebben.Met de bus gaat het daarna richting binnenland,maar om daar te geraken moeten wij nog 25 haarspeldbochten doen met de bus op een smalle weg met tweerichtingsverkeer. Spectaculair is deze weg en de afgronden diep.Het wordt avontuurlijk als er tegenliggers naderen,want de uitwijkmogelijkheden zijn erg beperkt.Niet echt een weggetje om zelf met de auto te doen. Boven kan je de drie baaien overschouwen. Het binnenland is bergachtig en doet een beetje Alpijns aan.Een dikke snede brood met ham en kaas en een mierzoet honingwijntje zijn de specialiteiten van de streek en het restaurant Zora waar wij lunchen. In de vroegere hoofdstad van Montenegro aangekomen bezoeken wij het paleis van Nicolaas I. Het is momenteel zowat het nationaal museum en onder meer ingericht met meubilair en gebruiksartikelen van de vorst. Het is een fraaie collectie en menig bezoeker kijkt met bewondering toe naar al dat moois,maar de smaak van de vorstelijke familie strookt niet met de mijne. Tot slot houden wij halt bij Budva,dat ook wel "klein Dubrovnik"wordt genoemd. Het oude gedeelte ligt ook op een landtongetje en is volledig omwald. Maar naar mijn mening mist het een beetje aan authenticiteit en grootsheid.Na een ijsje en een drankje verlaten wij het stadje om terug naar Kroatië te rijden.Nog een 5 à 10 minuten durende overzet over één van de drie baaien en dan snel naar Cavtat,waar de eerste deelnemers de bus verlaten. Iets na 19 u bereiken wij het hotel,maar eerst gaan wij onze laatste Kuna?s opkopen. Dirk koopt een T-shirt en kandelaartje.Ik hou het bij wijn. De rode gloed van de ondergaande zon geeft de omgeving voor de laatste keer een bijzondere uitstraling. Tijd voor het laatste avondmaal in het hotel. Ik ga de lekkere buffetten missen,maar mijn broeksriem komt onder spanning te staan,dus daarvoor is het goed dat het einde nabij is.Daarna wordt het valiezen pakken. Vrijdag 19 september "rijen" Om 6.40 u worden wij opgepikt,maar het hotel is zo flexibel dat wij al vanaf 6 u mogen ontbijten.De bus arriveert.Nog een laatste blik op hotel Argosy.Het heeft goed geweest. Dubrovnik ligt weer mooi in de zon als wij naar de luchthaven rijden. Ondanks het vroege uur staan daar al ganse rijen aan te schuiven. Het loopt niet echt vlot en het duurt een tijd voor wij aan de incheckbalie komen.Dan is het wachten op het vliegtuig. Vorige keer zaten wij geheel achteraan. Nu geheel voorin. Europa ligt er zonnig bij en de uitzichten op de Alpen en Venetië zijn schitterend. Helaas zitten wij voor die laatste aan de verkeerde kant. Met enige vertraging landen wij te Zaventem.N a het ophalen van de valiezen brengt een busje van Lierke Plezierke ons tevreden en voldaan naar huis.Het is weeral voorbij. Chris De Cat Terug naar Boven Navigeer met sitemap |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
