Steden Porec

Porec is een levendig havenstadje aan de westkant van het schiereiland Istrië. Een stad met een bewogen verleden. Door de eeuwen heen hebben al vele volksstammen de verstandige keuze gemaakt om in de heuvels rondom Porec hun nederzetting op te bouwen. Onder die volksstammen bevonden zich ook de Romeinen. Die kwamen echter niet om te werken, maar om er een goddelijke vakantie door te brengen. Vandaar dat Porec al meer dan 2000 jaaroud is en rijk aan culturele monumenten, hier klopt het hart van de westkust van Istrie en het binnenland, dat Porestina wordt genoemd. In deze landstreek wonen ongeveer 25.000 mensen, maar tijdens het hoogseizoen herbergen Porec en zijn omgeving miljoenen toeristen.

Porec heeft de grootste toeristische infrastructuur van Kroatië. Hier staan ongeveer 130.000 bedden ter beschikking. In de zomermaanden bijzonder druk dus! Dit heeft te maken met het feit dat aan weerszijden van Porec in de jaren zestig, zeventig en tachtig het ene hotelcomplex na het andere is gebouwd. Ten noorden van de stad zijn bij Pical bijvoorbeeld enkele hotelkolossen te vinden, ten zuiden van de stad zijn Bruio, Plava Laguna (Blauwe Lagune) en Zelena Laguna (Groene Lagune) echte toeristen enclaves met allerlei voorzieningen geworden. Er zijn ook zeer veel water- en andere sportvoorzieningen aangelegd. Regelmatig strijken er sportploegen neer om een trainingskamp te beleggen. Zo bereidt het Kroatische nationale voetbalelfta1 zich vaak op interlands voor in Hotel Parentium in Zelena Laguna.

Alles wat ten westen van de drie middeleeuwse torens aan het begin van het schiereiland ligt, behoort tot het oude hart van de stad van Porec. De oostkant met de torens is het nieuwere deel van Porec, 'Pora le Porte' ('Buiten de Stadspoort'). Dit deel is ontstaan in de tweede helft van de 19e eeuw vanwege de bevolkingsgroei.

Geschiedenis

Porec is niet alleen toeristisch, maar ook historisch gezien een plaats van eminent belang. Er zijn archeologische aanwijzingen dat het smalle schiereiland van Porec 6ooo jaar geleden al bewoond werd. Zeker is dat de Illyrische stam der Histriërs (het volk dat het schiereiland Istrië Histria zijn naam heeft gegeven) er rond 800 v.Chr. is neergestreken. Ze kozen de beschutte baai onder het schiereiland uit om er een haven aan te leggen. Vanaf hier werd handel gedreven met de Etrusken en andere volkeren aan de overkant van de Adriatische Zee. In de 2de eeuw v.Chr. veroverden de Romeinen de lllyrische havenplaats. Ze stichtten er hun kolonie Parentium, waarvan het rechthoekige stratenpatroon tot op heden is blijven bestaan. Twee straten in het oude deel van de stad dragen zelfs nog hun oorspronkelijke Romeinse namen, Decumanus en Cardo Maximus. Vanaf de 3de eeuw won het christendom terrein in Parentium. In die eeuw kreeg de stad ook een bisschopszetel toegewezen. De eerste bisschop, Mavar geheten, kwam wat vervelend aan zijn einde, want het jonge geloof werd in die tijd nog flink vervolgd. Mavar viel in handen van de Romeinse autoriteiten en werd dood gemarteld. Zijn geloofsgenoten verklaarden hem daarna heilig en hij werd zodoende beschermheilige van de stad. Te zijner nagedachtenis en religieuze ere bouwde men op de plek waar hij stierf in de 4de eeuw een vroegchristelijke kathedraal. Twee eeuwen later, in de 6de eeuw, verving bisschop Eufrasius de kerk door de basiliek die nu het historische pronkstuk van Porec is. Het is een Byzantijnse basiliek, want de Byzantijnen hadden Parentium(Porec) in 539 overgenomen. Na de val van Rome was de stad eerst in handen gekomen van de Oost-Gotische leider Ottokar, die haar weer moest afstaan aan Constantinopel. De stad werd daarna een belangrijk steunpunt van het OostRomeinse rijk in deze regionen. In de woelige eeuwen die volgden, viel de stad echter in handen van Longobarden, Slaven, Franken en de patriarchen van Aquileia. In 1267 nam de serenissima de stad in bezit. Na een aanvankelijke bloei ging het daarna flink bergafwaarts met Porec. Aanvallen en plunderingen door Genuezen en Turken volgden en pestepidemieën hielden verwoestend huis. In de 17de eeuw telde Porec nog maar 100 zielen. Daarna bracht Venetië nieuwe kolonisten over uit de zuidelijke Balkan en groeide Porec weer. In 1797 na de val van Venetie kwam de stad in Oostenrijkse handen. In de 19de eeuw nam het aantal Italiaanse inwoners sterk toe en na 1918 viel de stad, net als heel Istrie, aan Italie toe. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Porec zwaar verwoest door geallieerde luchtaanvallen. Van de gebouwen en monumenten werd 75% beschadigd. Na de bevrijding door Tito werd Porec eenn onderdeel van Joegoslavie en sinds 1991 Kroatie. De stad kent nog een kleine, officieel erkende Italiaanse minderheid en er wonen ook bescheiden groepen Serven en Albanezen. De oude stad De oude stad van Porec ligt lekker overzichtelijk op het 400 m lange en 200 m brede schiereiland dat zich uitstrekt naar het eiland voor de kust, Sveta Nikola geheten. Alles wat ten westen van de drie middeleeuwse torens aan het begin van het schiereiland ligt, behoort tot het oude hart van de stad. Aan de oostkant begint het wat nieuwere deel van Porec, `Fora Ie Porte' ('Buiten de Stadspoort'). Dit deel groeide vanaf de 2de helft van de 19de eeuw, toen de oude stad te klein werd voor de toenemende bevolking. In het stadsdeel vind je de pleinen Trg Slobode (met 18de eeuwse kerk), Trg Rakovca (met dagelijkse groente en fruitmarkt) en de centrale straat Zagrebcka die de twee pleinen verbindt.

Bezienswaardigheden

De Euphrasius-basiliek | ( Bazilika Eufrazijana ) Sinds 1997 wordt deze basiliek als werelderfgoed van de UNESCO beschermd. De basiliek is gebouwd in de 6e eeuw en genoemd naar de bisschop die in die tijd het bewind voerde. De kerk is gebouwd in Byzantijnse stijl. Het is ingericht met mooie mozaiken zoals bij het altaar en vele kunstwerken. Het oudste gedeelte van het complex zijn de resten van een kapel uit de 4de eeuw, gebouwd door de bisschop van Porec, Maura. Het complex van de 6de eeuwse Sint-Eufrasiusbasiliek is een van de mooiste staaltjes vroegchristelijke Byzantijnse bouwkunst in Europa. Het complex bestaat uit de drieschepige basiliek zelf, versierd met prachtige mozaïeken, een atrium, een achthoekige baptisterium, een voorportaal en een herdenkingskapel met een grondplan in klaverbladvorm. Binnen in de kerk wordt de aandacht allereerst getrokken door de kleurrijke mozaïeken in de abdis. Bovenaan is Jezus op de troon te zien, geflankeerd door zijn apostelen. In de koepel domineert Maria met haar kind. Naast haar kunt u zijn engelen en heiligen met martelaarskroon zien. Tussen de figuren bevindt zich ook bisschop Eufrasius, die de Heilige Maagd naar Byzantijns gebruik een schaalmodel van de basiliek aanbiedt. Onder dit prachtige mozaïek zijn scènes uit het leven van Maria aangebracht, en daaronder weer bevinden zich geometrische decoraties in marmer. De overkoepeling boven het altaar, het gotische ciborium, is in de 13de eeuw gebouwd. Het is rijk versierd met in goud gevatte edelstenen. Elders in de kathedraal zijn andere decoratiekunstwerken te zien, waaronder delen van oude fresco's, een Venetiaans schilderij van het laatste avondmaal van de schilder Jacop Palma, gotische koorstoelen en marmeren Corinthische en Byzantijnse kapitelen met het monogram van Eufrasius erin. De achthoekige doopkapel bij het atrium heeft binnen een groot doopvont met een achthoekig bekken, waarin volwassenen die zich bekeerd hadden, volledig ondergedompeld konden worden. U kunt de klokkentoren bij de basiliek uit de 15de eeuw beklimmen. Door dat te doen zouden zwangere vrouwen een gewenste spontane abortus kunnen opwekken, aldus de plaatselijke legendes. Achter de kathedraal behoort het oude bisschopspaleis eveneens tot het complex. De kern van het bisschopspaleis werd in de 6e eeuw gebouwd. Het is het enige bisschopspaleis wat behouden is gebleven door de jaren heen. In de eeuwen erna zijn wat verbouwingen geweest zoals het portaal in 1646, maar de bisschoppen zijn er tot 1992 altijd blijven wonen. De bisschop woont nu in een nieuw paleis naast het complex. Het oude paleis en de basiliek is opengesteld voor bezoekers met of zonder gids en rondleiding.
Openingstijden | dagelijks van 7 tot 20.00 uur

Het Regionale Museum van Porec | Het museum is het oudste in Istrië, geopend in 1884. U treft hier een verzameling aan van zo'n 2000 prehistorische, antieke, laat-antieke en middeleeuwse cultuurhistorische en etnografische voorwerpen. Er is een afdeling over de partizanenstrijd in de Tweede Wereldoorlog en een mooie verzameling stenen monumenten uit de antieke tijd in het lapidarium. Hierbij spring vooral het Hermesmonument met de stenen olijven en druivenplukkers in het oog. Openingstijden | 's zomers dagelijks van 9 tot 12 en van 17 tot 22 uur, 's winters dagelijks van 9 tot 12 uur.

Maraforplein (Trg Marafor) Dit was ooit het plein aan het eind van het schiereiland van het Romeinse forum precies 45 bij 45 meter. In de Romeinse tijd noemde men dit een insula als een woonblok, dat was net zo groot. Op een paar plaatsen is het Romeinse plaveisel nog bewaard gebleven.

house1

Luka

house1

Klenovica Adria House

house1

Studio appartment

house1

Tina

house1

Luxury 2

house1

Luxury 4

house1

Three Stone Houses

house1

Shallow Sea 3